Browsing: Köşe Yazıları

ANA

Halının püskülleri uzundu. Silindikçe parlıyordu ipleri. Köpüklü su, simsiyah olmuştu. Bütün evi iyice temizlerse evin hanımı onu tekrar çağırırdı. Düzenli…

ANA

“ Yaşamalara sığmadı anılar, sardık öykülere sakladık sandık; oysa bizdik içinde kaybolduğumuz sandık.” İlk öykü kitabı olma özelliği taşıyan “Bir…

ANA

Adam kırışmış sert elleriyle kürek çekmeye utanıyordu. Küreğin sert darbesi pürüzsüz denizin canını acıtacak diye korkuyordu. Deniz kadın gibiydi. Yumuşak…

ANA

Sabah soğuğu ceketimden içeriye sızarken izin istemiyordu. Soğuğun inadına doğmuştu yine güneş. Bulutlar örtmeye çalışsa da göstermişti gül cemalini nazlı…

ANA

(öykü)                                              İş yerinden sadece sabah için izin alabilmiştim. O da rica minnet. Hastanede olacağımı söylememiştim, söyleyememiştim. Bilinmesi işsiz kalmama neden…

ANA

Öyküler, yaşanmış ya da yaşanması mümkün olan olay veya durumları aktaran düzyazılardır. Kurmaca dünyanın yaramaz çocuğudur. Ele avuca sığmaz, zihinlerimizde…

ANA

Klişelerle konuşma alışkanlığının bulaşıcı bir yanı var ve hangi gerekçeyle hayatımıza girdiğini anlayamadığınız sözcük ya da söz öbeklerini kullanmak durumunda…