Narkoz verilip uyutulabilir, geç bırakılabilir şiir. Ama hayattan çıkarılamaz. Geç kâğıdını alır, yine oturur yerine. Sesini eğitir yarınlar için… Ya şair? ‘Yalancı, dedikoducu, ikiyüzlü, bencil, çıkarcı, kıskanç…’ olunarak da iyi şair olunmaz. Hadi bakalım… Hesaplaşalım biraz. Şairle şiiri ayırsak mı? Şairden şiiri çıkarsak,tatsız. Şiirden şairi çıkarsak, bir eksiklik… Ama uyutulamayan, düzene uydurulamayan, her zaman ‘insan’ kalabilen şairler var…(mı?)Var işte…(Çok az, olsun!)
Kalbini her türlü baskıdan koruyan, şiirinden geride duran, ‘ona nasıl çamur atarım, bunu nasıl yerin dibine sokarım’ diye düşünmeyen, ‘ne yapalım bu devirde bu geçerli’ mantığın hiçe sayan… ‘Ayna ayna var mı beden daha güzeli?’ demeyen, zalim avcılarını ceylanların üzerine salmayan… Hatta dilini derinliğine bilen, çalışan, yinelemeyen yenileyen şairler var. Zamana yenilmeyen onların şiirleri olacak. (Büyük laf mı ettim ?) Aslolan şiir diyemem ama…(Derim işte!) Efendim, hayatı boş verin aslolan şiir… Yayınevleri şiir kitabı basmıyor, kitapçılar şiir kitaplarını raflarına koymuyor. Olsun aslolan şiir efendim.
Günümüz şiirine bak bir de kolaysa. Uzay boşluğunda kayboluyor gibiyim… Şunda incelik arıyorum, birazcık ritim… yok. Öbüründe su çok bulanık hiçbir şey göremiyorum. Suyu bulandıran ne ki acaba? Ama şu yüreğime işliyor. Durup durup yeniden okumak istiyorum. İçimdeki ırmak hızlanıp denize dökülüyor. Ne kadar kenarda köşede kalmış. Düşlerini açmış, gerçekleri işlemiş üstüne şair. (Bu da mı büyük laf ne?) Haydi, demeyi isterdim. Bir ‘şiiri’ sevmekle başlayacak her şey. ‘Bu su çoğala çoğala’ yıkayacak, haykıracak ne varsa. Oysa artık denizyıldızı öyküsüne bile inanmıyorum. Şiirler gergin, şairler korkutucu. Taşlarını yanlış yerlere fırlatıyorlar. (En çok birbirlerine… Ah!) Sessizliğinde bile çığlık saklı şairler, zamanın eskitemediği şiirleriyle mi uyandıracaklar şiir sevdasını.
Ha bir de sevgili cilalı hız çağımızın çıkardığı engeller var. Linç etmek o kadar kolay ki… Değerli olmayanı parlatmak, asıl olanı kenara köşeye itmek, berbat suretleri şişirmek… Söyleneceğine bir şey yap, değil mi? Okuyorum, yazıyorum, yetmiyor…( Bahane mi? Sanki biraz öyle…) Zaman değerli olanın hakkını verecektir. (İnanarak söylüyorum.) Şiir, şairini yener; şiir yalın ayak koşar gelir birden. Şiir gelince bahar da gelir….
