Şairler Sözlüğü

A
ABORJİN: Âşkın sokağından bile geçmediği halde şiir yazan erkek. (Eşref Karadağ) ACI: Susuzluğun diğer adı;...
B
BABA: Sonradan anlaşılan. (Coşkun Şimşekli) BABA: Yara sarnıcı. (İsmail Cem Doğru) BADİRE: Hayatın merdivenleri (Muhsine Arda)...
C
CADDE: İnsan ve araba tarlası. (Dilek Değerli) CAM: Kırılganlığın kıyısına vuran ışık hazinesi. (Emel Koşar)...
Ç
ÇABUK: İşin zamanı kandırarak oldurulan hali… (Çağla Meknuze) ÇAMUR: Beyazı kötülerden saklamanın en iyi yolu…...
D
DAĞ: Baş kaldıran ova. (Coşkun Şimşekli) DAL: Kuşdurak. (Güney Özkılınç) DALGINLIK: Zihnin dinlenme tesisi. (Serap...
E
EFE: Kasırgaya çırılçıplak açılan kadın. (Gülçin Sahilli) EFKÂR: Memurun sık sık söyleştiği, günün her saati...
F
FAL: kahvenin gölgesi. (Taner Cindoruk) FANUS: Kadınlara biçilen yaşam alanı. (Gülçin Sahilli) FARBALA: Her görüşe...
G
GAM: Yüreğin en hüzünlü melodisi. (İlkiz Kuçur) GAMZE: Sevgiye işaret; şiire tebessüm. (Erkut Tokman) GAR:...
H
HABBE: Karnın rüşvet aracı. (Neslihan Yalman) HABİS: Her şeye başkaldıran, şiiri vaktiyle boğmaya kalkışan. (Emre...
I
IHLAMUR: Haziran sevgilinin susan kokusu. (Gülçin Sahilli) ILGIN: Pek çok insanın çam sandığı, baharda pembe...
İ
İBRİK: Su yerine nezaket akıtan. (Mustafa Ergin Kılıç) İÇGEÇİT: Sevgilileri yeraltında veyahut dağ içinde birbirine...
..
Sonraki Sayfa »