Erol Özyiğit Şiirinde Yeni Bir Mevsim: “Göğün Söküğünde Yedi Kış”

Burak Tokcan

Yazarın şu ana kadar yazılmış 1 makalesi bulunuyor.

Erol Özyiğit, altıncı kitabı “Göğün Söküğünde Yedi Kış” ile şiirseverlere yeniden selam verdi. Özyiğit, 2009’da Behçet Aysan Şiir Ödülü’ne değer görülürken, seçici kurulca bireyin trajiğini sözcük seçimi ve mitsel söyleyişleri ile derinleştiren bir şair kimliğiyle nitelenmişti. Şairin Pikaresk Yayınevi etiketli son kitabı, sözü edilen derinlikli biçemin en olgun örneklerini içeriyor.

Öteki Kışın Nakaratı başlıklı ilk bölümde şairin kara atlarla geçtiği bir bozkır sıkıntısının izleri var. Söz konusu izler kimi zaman dalgın bir aynada, kimi zaman kalbi ile uzun bir kış arasında gidip geliyor. Bu gelgitte ince nakışlı hüzünler ve ayrılıklar göze çarpıyor. Uyandım baktım herkes gitmiş demesi, yüzünün yanlış bir yağmur gibi silindiğini düşünmesi bu yüzden. Gam tuvalini tamamlayan parça ise ölümün ıssız ürpertisi.

“…ölürken kederine bağlandım

bu gözyaşından çözün beni”

“…öldüm işte

bakmasınlar yaralı ve

dağlı yüzüme

çünkü annem incinir”

Kitaba adını ve rengini veren kış portreleri, Özyiğit’in doğduğu Malatya’dan sinematografik izlenimler de taşıyor. Bazı imgelerin sarsıcılığı, doğunun ve çocukluğun keskin iklimlerinden rüzgârlar getiriyor.

“…arapgir çarşısında uzun bir sıkıntı

gibi dolaşırdı sesim

çünkü akşama kafiye olsun diye

çağrılan adımı

en çok yalnızlar severdi”

“…masalıyla yer değiştirmek için

çocukların uyumasını bekliyor

alnı beşik atlar”

Kitabın ikinci bölümü Öteki Kışın Defteri’nde ise şair bir bakıma eski defterleri açıyor ve önceki yapıtlarından pasajlar paylaşıyor. Bu alıntılar, Özyiğit’in yıllar içinde ulaştığı poetik sesin öncül notaları olarak yorumlanabilir. İnsan dalgınlıktır unutur kendini / can havliyle kaçarken kendinden diye yazarken, belki de geçmişin şiirini unutmamak için zamana not düşüyor.

Susmanın da bir lehçesi varmış diyen Erol Özyiğit, sessizliği yırtan dizelerle okurunu bekliyor, bir taşın suretinde bıraktığı gölgesiyle…

Kısaca EROL ÖZYİĞİT:

1972’de Arapgir’de doğdu. Cemal Süreya Şiir Ödülü (2006), Bülent Ecevit Şiir Ödülü Mansiyonu (2008) ve Behçet Aysan Şiir Ödülü (2009) sahibi. Mavi Liman şiir seçkisini yayımladı (2005 – 2008). Günümüz şairlerinin hayatta olmayan şairlere yazdığı mektupları Şairini Arayan Mektuplar adlı kitapta derledi (2008).

Kitapları:

  • Göğün Söküğünde Yedi Kış (Pikaresk Yayınevi, 2021)
  • Ayna Kavmi (Dönence Yayınları, 2017)
  • Çalışılmış Yalnızlık (Dönence Yayınları, 2011) 
  • Huy Defteri (Dönence Yayınları, 2009) 
  • Acemi Irmak (Dönence Yayınları, 2006) 
  • Saklı Yüz (Dönence Yayınları, 2004)
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ